In Verslaafd aan liefde laat Jan Geurtz op heldere wijze zien dat onze zoektocht naar liefde en erkenning voortkomt uit een fundamentele zelfafwijzing. Die proberen we te compenseren met onze zoektocht naar waardering van anderen. Maar dat werkt averechts: het maakt ons juist onzekerder en dus steeds afhankelijker. Zo ontstaat er een verslaving aan liefde, erkenning en de veiligheid van een relatie. De meeste liefdesrelaties lopen daardoor na een tijdje op de klippen, of misschien nog erger verzanden in een gezapig samenzijn zonder veel ruimte voor groeien geluk. Met humor en praktische voorbeelden toont Jan Geurtz een uitweg uit deze vicieuze cirkel. Eenmaal ontdaan van zelfafwijzing blijken onze pijnlijke emoties, maar ook onze seksuele verlangens, de toegangspoort naar een staat van zijn die volledig vrij is van beknelling en afhankelijkheid, en die met of zonder relatie vervuld is van liefde en helderheid.'