Kort nadat Menno Fernandes is afgekeurd als voetballer, wordt er in Almere een grensrechter doodgeschopt. Dat brengt hem op een idee: fluiten... en erover schrijven. Openhartig en vol zelfspot vertelt Menno Fernandes over zijn eerste seizoen als scheidsrechter bij de amateurs. Hoe reageer je als je wordt uitgescholden? Wat is de beste fluit? En wat te doen als er een klopjacht op een van de spelers ontstaat? De eerste wedstrijden durft hij nog nauwelijks een kaart te trekken, maar al snel groeit Fernandes uit tot een scherpe en strenge scheids die steeds meer gaat houden van zijn zwarte shirt. De gelijknamige column op de Achterpagina van NRC werd dankzij zijn uitmuntende stijl en grote inlevingsvermogen gretig gelezen, zelfs door niet-voetballiefhebbers. Om vrijuit over zijn ervaringen te kunnen schrijven koos de scheids voor het pseudoniem Menno Fernandes. Hierachter gaat kinderboekenschrijver Gideon Samson (1985) schuil. Met zijn boeken won hij meerdere prijzen, waaronder twee Zilveren Griffels. Grappig en meedogenloos eerlijk inkijkje in het universum van het amateurvoetbal. Michel van Egmond, auteur van Gijp De ene keer krijg je medelijden met hem, of moet je bijna een traan wegpinken van ontroering, de andere keer moet je alleen maar glimlachen bij het opslurpen van zijn zoveelste ervaring op of in de buurt van het veld. Arbitraal Sinds de eerste aflevering van De scheids heb ik geen column gemist. Hij weet steeds veel gevoel op te roepen. Merijn de Boer, auteur van Nestvlieders